ساتراپی (حکومت منطقه ای ) بین سرچشمه فرات، دجله و کورا  ارس واقع شده و پایتخت قدیم آن که موسوم آرتاگز است که در کنار رودخانه ارس قرار دارد و نواحی پست آن مخصوصاً دره ارس بسیار حاصلخیز است و محل چراگاههای بزرگ و تربیت اسبهای خوب بوده است و ساتراپهای ارمنستان مکلف بودند همه ساله تعدادی اسب به دربار ایران تقدیم دارند.

پس از زوال هخامنشی در عهد سلوکی ها این ایالات مستقل شدند ، ولی دوباره در زمان اشکانیان پس از کشمکشهای زیاد و جنگهای صلیبی که میان مسلمین و مسیحیان به وقوع پیوست امپراطوران مسیحی اروپا در جنگها دخالت نمودندو باعث تضعیف قوای مسلمانان گردیدند و کلیسای بیزانس دامنه نفوذ خود را در شرق وسعت داده ودر ارمنستان و گرجستان به تاسیس مراکز مذهبی اقدام نمودند که از آن جمله میتوان به کلیسای ایروان، تفلیس و اوچ کلیسا در نزدیکی ارس اشاره کرد.

حمدالله مستوفی در کتاب نزهه القلوب، جلفا را از محال نخجوان محسوب کرده و مالیات آنجارا با مالیات نخجوان محاسبه میکندو می نویسد : ضیاءالملک نخجوانی در محل جلفا پلی به رود ارس بسته است.

تاریخ جلفا را مورخین به قرن 5 قبل از میلاد ارجاع میدهندکه در آن زمان اسم جلفا، جولاء(بافنده)بودو پس ازمکان گزینی ارامنه،جولاء به جوغا تغیر نام داد، ولی پس از کوچاندن ارامنه توسط شاه عباس صفوی نام لاتین جلفا به این مکان اطلاق شد.

شهرستان جلفا به صورت نوار باریکی در مرز شمالی استان با جمهوری های آذربایجان و ارمنستان قرار دارد. شهرستان کلیبر حدود شرقی آن را می پوشاند و حدود غربی آن قسمتی از مرز مشترک استان آذربایجانغربی است .